مینیاتور

خردنگارگري (يا مينياتور با ريشه? لاتين minium/خاک سرخ، سرب قرمز)، به تصويري از تاريخ باستان يا دست نويس آراسته اي قرون وسطي گفته مي شود؛ نمونه اي ساده که براي تزئين کتاب ها در آن دوران با کمک رنگ دانه هاي گرم تهيه مي شد. به طور کلي از اوايل سده هاي ميانه تا ورود به مرحله دوم دوره? جديدي آغاز کننده? ريشه شناسي موشکافانه براي شناخت مفهوم کلي و رهايي از سردرگمي به وجود آمد و نتيجه? آن استفاده از اين سبک در تصويرسازي هاي کوچک و مينياتور چهره شد، هر چند که از زمان هاي دورتر نيز استفاده هاي کم و جزئي مي شد.

جدا از عقايد سنتي غرب و بيزانس، اين سبک و سنت در بين گروه هايي از آسيا ديده شده که معمولاً گوياي شواهدي در طبيعت و مناظر مي باشد، و از آن مي توان به تک برگه هاي به جا مانده در کتابچه ها و مجموعه هاي کهن اشاره کرد و اين موضوع با طرح هاي آبرنگ غربي فرق دارد و قابل بحث مي باشد. از اين نمونه هاي آسيايي مي توان به نگارگري ايراني، نگارگري مغولي، نگارگري عثماني و ديگر شاخه هاي نگارگري هندي اشاره کرد.

‏

نمونه اي از دست نويس آراسته ايراني مربوط به دوران صفوي که بر ديوار هتل شاه عباس اصفهان نگهداري مي شود.